Bilim insanoğlunun aklını kullanarak, evreni araştırmasının sonucu bir kısım mevcut varlık üzerinde tasarruf yaparak bir kısım ürünlere ulaşması eylemidir.

Bilim adamı kendisine verilen aklı kullanır, kendisine verilen madde materyalini değerlendirir. Var edilmiş nesneler üzerine yoğunlaşır, işleyişlerine açıklamalar ve isimlendirmeler getirir, yeni sentezlere verilere ulaşır.

Bu durumda bilim adamını ve üzerine eğildiği maddeyi kim var etmiştir sorusu gündeme gelir.

Eğer bir yaratıcı kabul edilmeyecekse, Allah ve Bilim tartışması anlamsız hale gelir. Bu durumda insanlar madde, insan ve bilim üzerinde, ölüm ve kıyamet gelinceye kadar tartışabilirler. Sahipsiz başıboş bu evrende, insan ölüm sonrası başıboşluğunun ve kaosunun çözümünü de kendisi üretmek zorunda kalır.

Şayet bir Yaratıcı kabul edilecekse, bu durumda insan ve evren ilişkisi anlamına gelen bilimi, insanı ve evreni var eden Yaratıcıdan soyutlayamayız, beraber düşünmek zorundayız.

Bu durumda şu açıklama yapılabilir:

Bütün bilim dalları ve bilim adına yazılan bütün kitaplar, Allah'ın kainattaki ve insandaki sanatları ve mükemmel işleyişi anlatan birer dil olur.

Bilim bu durumda Allah'ın iki kitabının müşterek ürünüdür. Atom harfleriyle yazılan evren ve hücre harfleriyle yazılan İnsan...

Allah'ın Kelam harfleriyle yazılan diğer kitabı Kur'an ise bu iki kitap arasındaki münasebetleri ve bağlantıları özlü olarak anlatır tercüman olur.

Vahyin ışığından ve aydınlatıcı ikliminden uzak kalan insan, maddeye yönelip bilim adına bir kısım çalışmalarda bulunur ve Yaratıcıyı tanımazsa bu, Maddeciliği doğurur.

Aksine Vahyi sadece göz önünde bulundurup evrenin inceliklerini kavramaya çalışmayan insan da bilimlerden uzak ve taassup içinde kalır.

Einştein'in dediği gibi, dinsiz ilim kör, ilimsiz din topal demektir...İnsan dinle doğru görebilir ve ilimle hedefine ulaşabilir...

Öte yandan Kur'an kıyamet noktasına kadar evrensel boyutta sözler ettiğinden, günümüzün bilimi onu anlamakta zorluk çekebilir. Kalp ve akıl fermuarlarını Kur'an'a kapatınca, asırlar sonrasını da görebilen ve ona göre günümüze yönelik söz söyleyen kur'an ile Bilimi birbirine ters gibi görebilir ve gösterebilir.

Oysa Kur'an'dan istifade eden Bilim adamlarının, Tıp, Astronomi, Matematik, Fizik, Kimya, Mekanik vb. pek çok ilim dalında temelleri attıkları ve karanlık Ortaçağ Avrupasını aydınlattıkları, orta okul öğrencisinin kitaplarında bile anlatılan tarihi gerçeklerdir.

Müslümanlar Kur'an'ı anladıkları ve samimi olarak gerçek temsil niteliğiyle yaşadıkları dönemlerde bilimlere öncülük ve üstadlık yapmışlardır. Allah'ın Kur'an kitabını okudukları kadar Evren kitabını okumayı terk ettikleri ve Allah'ın Bilim dillerini öğrenmedikleri dönemlerde de mağlublarının mağlubu haline gelmişlerdir. (Bknz: Avrupa üzerine doğan İslam güneşi, Dr.Sigrid Hunke; Müsl. ilim Öncü. Ans., Şaban Döğen; İsl.Kült.Garbı Med. Ahmet Gürkan)

Din ile Bilimi birbirinden ayrı ve hasım gibi görmek, dini de bilimi de bilmemenin ve anlamamanın ifadesi olabilir ancak...

Bilim Allah'a inanan insanın sevgilisi bile sayılabilir. Çünkü Bütün bilimler O'nun güzelliklerini ve eserlerini anlatan, gül üzerindeki bülbüller gibidir...



kaynak:turkish-media.com